Zoeken in deze blog

maandag 9 december 2013

Moeders inspireren moeders: 'DUHHH! Natuurlijk hoort een baby bij zijn mama!'

Moeders inspireren moeders...
Het valt niet mee om buiten de gebaande paden te gaan en je eigen weg te kiezen. Hoe vanzelfsprekend en natuurlijk het ook kan voelen, je komt toch veel weerstand tegen als je 'het' niet doet zoals 'het' hoort. Neem bijvoorbeeld de kraamtijd. Het is nog steeds een standaard gebruik om de baby in een wiegje te leggen, 'zodat moeder en baby kunnen uitrusten'. Ik deel graag de wijze woorden van moeder Wendy van der Grinten over dit vreemde, baby - en - moeder - onvriendelijke gebruik:


'Het basisidee van mijn kraamhulp was dat een baby weggelegd moet worden. Ik vond het een belachelijk idioot voorstel om de baby in zijn bedje te leggen 'zodat ik kon rusten'. 

'Dat kind krijgt geen rust, je sjouwt hem overal mee naartoe.'

Ze zei overdag ook vaak: 'Ja dat kind krijgt geen rust, je sjouwt hem overal mee naartoe.' Later hoorde ik dat ook van het kraambezoek: 'Daarom is ie dun/licht/huilt ie/enz enz....' 'Je moet hem neerleggen.' 'Hij moet rusten.'
Maar hoe kan ik gerust zijn? Ik werd gewoon heel erg oplettend en alert, zenuwachtig zelfs als hij bij iemand anders was. Of als hij in het begin zelfs ook maar naast me op de bank lag te slapen. Dat is nou eenmaal wat je voelt dan, zo van 'Er klopt iets niet'.

Gelukkig las ik mijn boek 'Ouderschap Vanuit Je Hart' en daar stond in dat mama's en baby's bij elkaar horen. Ik had dit zelf ook 9 maanden lang aan iedereen lopen verkondigen die het wilde horen. Puur en alleen omdat ik me zo verbonden voelde met mijn baby. Ik vond het ook niet meer dan logisch: DUHHH! Natúúrlijk hoorte een baby bij zijn mama! Ik vond het zelfs beledigend dat men voorstelde de baby alleen te laten rusten. 

'Het duurde echt maanden voordat ik besefte dat het niet aan mij ligt. Mijn gevoel klopt, mijn kennis klopt, mijn voornemens kloppen.' 

Maar het duurde echt maanden voordat ik besefte dat het niet aan mij ligt. Mijn gevoel klopt, mijn kennis klopt, mijn voornemens kloppen. Mijn gevoel heeft het altijd bij het rechte eind en ook gehad, maar de maatschappij is anders...
Eigenlijk zouden groepen voor bewuste ouders en boeken als Vrije Geboorte er niet hoeven zijn. Ik snap nu dat het méér dan nodig is. 

Er heerst één of andere belachelijke collectieve gedachte dat baby's zonder mama beter zouden groeien! Ik maak me boos als ik mama's ontmoet met jongere baby's met allerlei verhalen over dat ze na de bevalling hun baby niet bij zich mochten hebben. Mama's die moeten vechten voor hun baby, terwijl ze op een plaats zijn waar ze jou en je baby zouden moeten beschermen. Ach, ik ben zo blij dat ik eigenwijs ben. Maar het zou niet moeten hoeven.'

Afbeelding uit de film 'Birth as we know it'.


Moeders inspireren moeders:  Ik wil regelmatig nieuwe stukjes plaatsen van moeders (vaders mag ook natuurlijk!) die de dingen anders doen dan gebruikelijk. Verhalen van moeders die kiezen voor vrijheid en liefde in plaats van angst. Dus: Jouw verhaaltje over een ervaring/ waarneming/ inzicht tijdens de zwangerschap, bevalling of eerste babytijd is zeer welkom voor op mijn blog. Zo kunnen we elkaar inspireren en sterken. Stuur je bericht naar anna at levensdroom dot com. 

zondag 8 december 2013

Vrije geboorte inspiratie: Handsoff lotusbevalling thuis in bad

Hieronder staan de eerste foto's in de serie 'vrije geboorte inspiratie'. Ik zal regelmatig foto's plaatsen van moeders die de schoonheid van hun bevalling / zwangerschap / eerste babytijd willen delen om andere vrouwen te inspireren en de wereld te laten zien hoe mooi en fijn geboorte is. Mooie foto's (met een kort verhaaltje) zijn dus zeer welkom. Stuur ze naar: anna at levensdroom dot com

Dit zijn de prachtige foto's van Roos die op 9 oktober 2013 beviel van haar tweede zoon Gijs. Een ongeassisteerde thuisbevalling en badbevalling die drie uur duurde:






'Mijn eerste zoon is tweeënhalf jaar geleden ook thuis in bad geboren, dat was een prachtige bevalling. Voor mijn tweede bevalling had ik nog één wens, ik wilde het graag helemaal zelf doen. Ik had gelukkig een geweldige verloskundige die daar ook voor open stond (dezelfde als bij mijn eerste bevalling aanwezig was). Ik wilde zo graag ervaren hoe een bevalling gaat als je niet wordt gestuurd, maar je lichaam haar gang laat gaan. De vroedvrouw was wel bij mijn bevalling aanwezig, maar deed helemaal niets, behalve er te zijn, een handsoff bevalling dus

Ik wilde zo graag ervaren hoe een bevalling gaat als je niet wordt gestuurd, maar je lichaam haar gang laat gaan.

Mijn tweede bevalling was geweldig. De ontsluitingsweeën duurden 3 uur, ik heb ze voornamelijk opgevangen door rondjes om het bad te lopen. Het laatste stukje van de ontsluitingsweeën heb ik in bad opgevangen en na 10 minuten persweeën was mijn zoon geboren. De placenta kwam na 65 minuten. Op het moment dat de placenta werd geboren werd mijn grote zoon wakker. Hij kwam meteen kijken hoe zijn broertje 'in bad uit het babygaatje was gesprongen', heel bijzonder. 


Op de foto zie je de (opgedroogde) navelstreng uit zijn rechter broekspijp komen.

Ik wilde graag een lotusgeboorte dus de navelstreng is niet doorgeknipt. De placenta ging na de geboorte in een plastic onderlegger, met daar om heen een speciale zak (gemaakt van een flanellen luier) met een lotusbloem erop, gemaakt door mijn moeder. Mijn zoon heeft 4 dagen samen met zijn placenta doorgebracht, een hele bijzondere tijd. Op de foto zie je de (opgedroogde) navelstreng uit zijn rechter broekspijp komen.'






Opmerking: Ik zou bij een lotusgeboorte geen plastic om de placenta doen, maar uitsluitend doeken van natuurlijk materiaal gebruiken. Als je plastic gebruikt heb je namelijk kans dat er te weinig lucht bij de placenta komt waardoor het kan gaan rotten of schimmelen.