Zoeken in deze blog

dinsdag 27 september 2011

Lezing met Susan Smit en Riet van Rooij

Unieke, eenmalige lezing over Spiritualiteit & Zwangerschap
door Susan Smit, Anna Myrte Korteweg en Riet van Rooij.

Deze drie vrouwen schreven ieder een boek over een van de meest bijzondere periodes in het leven
van een vrouw, namelijk zwanger zijn, bevallen en moeder worden.
Boeken die naadloos aansluiten bij deze tijd, waarin spirituele groei en oerkracht belangrijke thema’s vormen.
Zwanger zijn is immers een tijd van emotionele en spirituele groei, natuurkracht, mystiek en leven. Ieder schreef dit vanuit haar eigen invalshoek en kracht.
In deze interactieve lezing die Smit, Korteweg en van Rooij samen geven op zaterdag 19 november komt alles bij elkaar en
krijg je als (aanstaande) moeder, als professional of als geïnteresseerde alle informatie die je nodig hebt om er een bijzondere
en hele bewuste periode van vertrouwen, persoonlijke groei en kracht van te maken. Ook als het anders loopt.
Laat je als (aanstaande) ouder inspireren om dit levensavontuur uit te diepen en verrijken met meditaties en andere oefeningen.
Ontdek de mogelijkheden om zelf hele bewuste keuzes te maken tijdens de zwangerschap en bevalling.
En hoe je beperkende overtuigingen en onzekerheden uit de weg kunt ruimen en deze bijzondere periode in het leven vanuit vertrouwen kunt ervaren.
cid:98B43994-7C9F-4C21-985A-416B5C066A41@arnhem.chello.nlPdef9116250_0101LR.jpg







cid:73383FA5-EBD5-4E9D-AAB6-9A6E517A5822@arnhem.chello.nl


9789025961558.jpg


zwangerhartenziel-voor



Datum:          zaterdag 19 november 2011
                        
Tijd:                 14.00 – 17.00 uur
                        
Locatie:          Centrum De Roos, P.C. Hooftstraat 183, 1071 BW Amsterdam. Kijk voor een route beschrijving op www.roos.nl
                        
Een kaartje kost € 17,50 en is uitsluitend verkrijgbaar via www.Inspirerendleven.nl.
Klik hiervoor op de banner aan de rechterzijde op de homepage.
Voor meer informatie, mail naar: info@inspirerendleven.nl
                                                                                                                                                                                           

woensdag 14 september 2011

Vroedvrouw aan het woord

Veel vroedvrouwen maken zich zorgen over de toenemende medicalisering van hun vak. Er wordt meer en meer in hokjes en risico's gedacht. Zwangeren die niet binnen die hokjes passen (bijvoorbeeld zwangeren die overgewicht hebben, een 'te grote baby' hebben, te ver weg van het ziekenhuis wonen, bij een vorige bevalling veel bloedverlies hadden, Jehovah getuige zijn, in verwachting zijn van een tweeling, op een bovenverdieping wonen etc.) moeten gehoorzamen aan protocollen en in het ziekenhuis bevallen. Als ze toch thuis willen bevallen dan wordt het hen heel lastig, dan wel onmogelijk gemaakt. Het aantal hokjes zal alleen maar toenemen als de regeringsplannen doorgaan en gynaecologen en verloskundigen vanuit één visie en als één team gaan samenwerken, het zogenaamde integrale zorgplan. Veel verloskundigen zijn het hier niet mee eens, en toch worden de plannen er doorheen gedrukt door de KNOV (koninklijke organisatie van verloskundigen). 
Op de algemene ledenvergadering van afgelopen maandag 12 september stond Claudia van Dijk, vroedvrouw uit Amsterdam, op om haar zorgen te delen met de 300 aanwezige vroedvrouwen en het bestuur van de KNOV (Op dezelfde bijeenkomst stond ik met een groepje van vertegenwoordigers van GeboorteRecht op de gang, we mochten niet de zaal in om onze brief - zie blog hieronder - voor te lezen. Gelukkig heeft een vroedvrouw in de zaal dat alsnog voor ons gedaan):
'Beste collegae en bestuur,

Een tijdje geleden begeleidde ik een vrouw bij het baren van haar eerste kind, zij wilde graag poliklinisch bevallen. Toen ze me belde had ze drukgevoel, ik was er binnen 5 minuten en 10 minuten na mijn aankomst werd er een mooie zoon geboren. Direct na de geboorte zei ze:'Ik ben zo blij, dit had ik gehoopt, dat we dan niet meer naar het ziekenhuis zouden kunnen.' Deze vrouw was niet bang om thuis te bevallen, maar koos voor het ziekenhuis omdat ze de verantwoordelijkheid niet alleen kon dragen. Iedere ouder en iedere zorgverlener weet dat onzekerheid onderdeel is van het aankomend ouderschap. Wanneer wij door medicalisering de illusie in stand houden dat wij deze onzekerheid kunnen wegnemen, dragen wij actief bij aan het verder versmallen van de maatschappelijke draagkracht. Het betekent in wezen het einde van de keuzevrijheid van de vrouw. Want wat heb je te kiezen als je niet gedragen wordt door je omgeving. De vrouw wordt het lijdend voorwerp van onze goede zorg.
Ik geloof dat de kracht van een goede samenwerking niet zit in het streven naar één geheel, maar juist in het feit dat de partners vanuit hun eigen kracht en autonomie te werk gaan.
De KNOV kiest voor ‘integrale zorg’. Wat betekent integraal? Integraal betekent volledig, een geheel zijnde. Integrale zorg betekent dat twee lijnen er één vormen. Ik geloof dat de kracht van een goede samenwerking niet zit in het streven naar één geheel, maar juist in het feit dat de partners vanuit hun eigen kracht en autonomie te werk gaan. Misschien kunnen we het vergelijken met de tweeling. Soms zitten ze samen in één zak en delen ze één koek. Dit is een spannende reis en er is een reële kans dat de één van de ander gaat eten. Is de balans niet veel beter als ze allebei een eigen zak en een eigen koek hebben?! Dienstbaarheid is een grote kwaliteit van de verloskundige, maar deze dienstbaarheid moeten we inzetten voor onze cliënten en niet voor onze collega’s.
Kiezen voor het integrale model is een keuze voor een verder gaande medicalisering. Waarom zou het in Nederland anders zijn dan in de rest van de wereld?

Het is één voor twaalf. Kiezen voor het integrale model is een keuze voor een verder gaande medicalisering. Waarom zou het in Nederland anders zijn dan in de rest van de wereld? De keuze voor het intergrale model is een reactieve keuze, het is een keuze om te voorkomen dat we ten onder gaan. Kiezen we ervoor om lijdend voorwerp te blijven van de huidige ontwikkelingen of gaan we onze eigen verantwoordelijkheid nemen?

Het feit dat verloskundigen en gynaecologen beide streven naar gezonde moeders en babies maakt niet dat ze vanuit dezelfde visie werken. Er is een wezenlijk verschil tussen beide professies en dit verschil moeten we erkennen en respecteren. Misschien vormt dit verschil wel ons bestaansrecht?

Eerst moeten we met elkaar de kern van ons vak definiëren.
Socrates vergeleek zijn vak als meester in de filosofie met het vak van zijn moeder, vroedvrouw. Hij ging er vanuit je kunt nadoen en napraten, maar dat echte kennis authentiek is. Hij zag het als zijn taak om zijn leerlingen te helpen om die waarheid, de echte kennis in zichzelf te ontdekken.
De vrouw is de drager van alle kennis en van het nieuwe leven, zij is degene die weet wat zij nodig heeft. Is het niet onze hoofdtaak om haar te ondersteunen om hier vorm aan te geven?
Het risicodenken op zichzelf is een risicofactor geworden.

Maar hoe doe je dit?
Om onze cliënten te ondersteunen in het luisteren naar zichzelf is het belangrijk om goed naar hen kijken en luisteren. Wij zijn er om cliënten een veilige omgeving te bieden, waardoor vertrouwen kan groeien en ze gesterkt worden om naar zichzelf te luisteren.
Een veilige omgeving is hiervoor een voorwaarde, maar is deze er wel? De eerste ontmoeting met de verloskundige zorgverlener richt zich bijna volledig op het in kaart brengen van risico’s. Ik vraag me af wat de invloed is van een dergelijke eenzijdige benadering. We weten dat groei en ontwikkeling gestimuleerd worden door een positieve benadering, maar geldt dit ook niet voor de embryo, de foetus, de baby en de aankomende ouder? Ik denk dat het risicodenken op zichzelf een risicofactor is geworden.
Het wetenschappelijk onderzoek, de richtlijnen en protocollen moeten geen handleiding gaan vormen voor zorgverlening, maar moeten dienstbaar blijven aan de cliënt en aan de zorgverlener.
Wij moeten onze innerlijke wijsheid aanspreken en zorgen dat we meester blijven over onze instrumenten. Het wetenschappelijk onderzoek, de richtlijnen en protocollen moeten geen handleiding gaan vormen voor zorgverlening, maar moeten dienstbaar blijven aan de cliënt en aan de zorgverlener. Wanneer je de cliënten echt centraal zet dan kies je voor individualisering van de zorg. Dit vraagt een actieve houding van zowel de cliënt als de zorgverlener.
Natuurlijk weten we in ons hart wat er van ons gevraagd wordt.

Wat is er nodig?
We moeten ons realiseren dat we al heel veel in huis hebben. Als verloskundigen zijn wij in staat om de aankomende ouders en het kind vanuit hun heelheid te benaderen. We zijn in staat om onze zintuigen, onze intuïtie, onze kennis en onze ervaring te combineren in ons vak. We zijn een vakgroep bestaande uit met name vrouwen, waaronder vrouwen in de vruchtbare leeftijd, zwangeren, moeders en oma’s. Natuurlijk weten we in ons hart wat er van ons gevraagd wordt.
Maar hoe moeten wij onze cliënten in hun eigen kracht brengen als wij onze eigen kracht niet erkennen. En hoe moeten we vertrouwen geven als we zelf steeds banger worden. Om vanuit kracht te werken moeten we onze zwakte onder ogen zien. Om vanuit vertrouwen te werken moeten we onze angsten kennen.

Ik geloof dat we op dit moment op een keerpunt staan en dat we als vroedvrouwen van grote betekenis kunnen zijn. We moeten stoppen met de identificatie met onze collega’s in de tweede lijn (gynaecologen en klinisch verloskundigen, de geboortezorg in het ziekenhuis dus). Het is tijd dat we onze verantwoordelijkheid nemen en dat we vanuit onze eigen identiteit de wereld om ons heen tegemoet treden.'
 
Maak je je ook zorgen over de aankomende veranderingen in de geboortezorg? Verstuur dan deze brief.

zondag 11 september 2011

Laat je stem horen!

We staan op dit moment op een kruispunt.


Op 18 november gaat er door de KNOV (Koninklijke Nederlandse organisatie van verloskundigen) besloten worden over de toekomst van bevallen in Nederland.  Op maandag 12 september is hiervoor een laatste vergadering belegd. Er is grofweg de keuze uit twee verschillende richtingen:

-           Een op de vrouw gerichte aanpak waarbij gewerkt gaat worden vanuit kleine verloskundigenpraktijken en waarin persoonlijke begeleiding centraal staat

-          Integrale verloskundige zorg, een gemedicaliseerd systeem waarbij vrouwen zich aan standaard protocollen moeten houden en de vrije keuze voor de plaats van bevallen verdwijnt


De KNOV neigt sterk naar deze laatste optie en om die reden is er een grootschalige brievenactie van start gegaan, geïnitieerd  door GeboorteRecht, een nieuwe en groeiende organisatie van moeders, vaders, vroedvrouwen, doula’s, kraamverzorgsters, zwangerschapsyogadocenten etc. die zich sterk maakt voor de vrije geboorte en het behoud van de thuisbevalling. Wil jij ook dat wij in Nederland vrij blijven om te beslissen waar, hoe en met wie we bevallen? Vind jij ook dat geboorte in eerste instantie een prachtige gebeurtenis is en vanuit vertrouwen en ontzag benaderd moet worden in plaats van vanuit angst en beheerszucht? Maak jij je ook zorgen om de verdergaande medicalisering van geboorte? Laat dan je stem horen door onderstaande brief te versturen. En geef hem door!







KNOV

T.a.v. Mw. A. Verbeeten

Postbus 2001,

3500 GA Utrecht



averbeeten@knov.nl


                                                                                                          plaats, datum


Geacht bestuur van de KNOV,

Al enige  tijd is er een groep ouders, vroedvrouwen, doula’s, kraamverzorgenden en zwangerschapsdocenten, die bezorgd is over wat er gaande is ten aanzien van zwangerschap, bevalling en kraamperiode in Nederland. Wij hebben ons verenigd in GeboorteRecht,  voorheen Gentle Birth NL, en komen sinds januari 2011 maandelijks bij elkaar. Deze brief schrijven wij naar aanleiding van de ALV van de KNOV van 12 september aanstaande, waarin gesproken gaat worden over welke richting de KNOV op wil gaan voor de toekomst.

 In de media komt er de laatste maanden een golf aan negatieve berichten voorbij. Met name het thuisbevallen en de verloskundige liggen zwaar onder vuur, terwijl het helemaal niet vast staat dat ons Nederlandse systeem van thuisbevallingen, waar we met recht trots op mogen zijn, bijdraagt aan de vermeende hoge babysterfte.

De angst rondom bevallen groeit, en de zorg rondom de zwangerschap medicaliseert. Verloskundigen hebben in de organisatie van hun zorg het accent steeds meer gelegd op het opsporen van mogelijke risico's, waarbij de lijst met risico's steeds langer wordt. Hierdoor neemt de onvrede over de zorg toe, raken vrouwen steeds meer de regie kwijt en neemt de angst onder de vrouwen, hun partners en omgeving toe.



Het percentage vrouwen dat thuis bevalt is snel dalende en het lijkt erop dat met alle veranderingen die het verloskundig systeem tegemoet gaat, en waar de KNOV nu een cruciale beslissing in gaat nemen, thuisbevallen over een niet al te lange tijd nog marginaal zal zijn.

Het lijkt ons de hoogste tijd dat het tij keert! En dat de zwangere en barende vrouw nu wérkelijk centraal komt te staan en gezien wordt als autonome en intelligente cliënt die prima in staat is goed geïnformeerde en veilige keuzes te maken als het om haar zwangerschap en bevalling gaat. Dat de vrouw de regie terug krijgt en dat het verloskundige systeem in dienst komt te staan van de vrouw en haar kind. Dat voor de volgende generaties vrouwen de keuzemogelijkheid blijft bestaan om thuis te bevallen. Dat vrouwen en hun partners moeten kunnen kiezen waar, hoe en met wie ze wensen te bevallen. Zodat een ieder individueel passende zorg kan ontvangen.

 We  achten het van groot belang dat de verloskundige weer haar oorspronkelijke taak op zich neemt. Dat de verloskundige weer de vroede, wijze vrouw is die goede randvoorwaarden schept voor een fysiologische bevalling en dat de verloskundige weer het accent gaat leggen op hoe zij het maximale welbevinden van vrouw en kind kan bevorderen.

 We maken ons sterk voor een systeem waar zorg op maat de norm wordt zodat aanstaande ouders in Nederland de zorg kunnen krijgen die zij willen en waar ze recht op hebben. Wij geloven dat dit uiteindelijk bij alle betrokkenen tot grotere tevredenheid zal leiden.

 Wij hopen dat de KNOV een keuze zal maken die de bovenstaand omschreven visie en wensen mogelijk zal maken en zal waarborgen.

Graag ontvangen wij een antwoord en reactie waaruit blijkt dat wij, zwangeren, vrouwen, baby’s, moeders, vaders, opa’s en oma’s en ook de toekomstige moeders en vaders, serieus genomen worden.


Met vriendelijke groet,

namens GeboorteRecht,



Naam, plaats, datum, hoedanigheid




GeboorteRecht  geboorterechtnl@gmail.com  www.geboorterecht.org

Een vrouw heeft het vermogen  haar eigen kind te baren op haar eigen wijze.   

Zij heeft het vermogen en de wijsheid zelf te oordelen over haar conditie en welzijn en die van haar kind. 
Zij heeft het vermogen om aan te geven wanneer zij daarin ondersteuning nodig heeft. 
Zij beslist met wie, waar en hoe zij dit wil. 




>> En dit is een begeleidende brief voor als je hem doorstuurt aan vrienden, familie etc:

Lieve vriendin, zus, moeder, oma, dochter, zwangere, vriend, vader, zoon, opa,

Er is een stilgaande en verregaande verandering gaande in de manier waarop met zwangerschap, geboorte en kraamtijd omgegaan wordt in Nederland. De verloskundige beroepsgroep, gedreven door externe en interne aanleidingen, werkt meer en meer volgens een vaststaand protocol, waardoor de individuele begeleiding van de zwangere en de bevalling steeds minder op maat is.

Het is van groot belang dat de bevalling niet al van te voren als een risicovolle gebeurtenis wordt beschouwd, dit kan verregaande invloed hebben op de voortgang van de bevalling.

Aanstaande maandag 12 september heeft de KNOV (Koninklijke Nederlandse Organisatie voor Verloskundigen) een extra Algemene Ledenvergadering, waarin vergaderd gaat worden over welke richting de KNOV op zal gaan. Zoals het er nu naar uitziet zal dat richting nog meer protocol en medicalisering zijn.

Vind jij het ook van belang dat de zwangere de KEUZEVRIJHEID behoudt om te bevallen waar zij wil, hoe en met wie, dat de aanstaande moeder (en vader) de regie rondom haar zwangerschap en bevalling in eigen handen houdt. Laat dan je stem horen! Dit kun je doen door:

1. zelf een brief te schrijven aan de KNOV (zie details hieronder), of
2. bijgaande brief te printen, te ondertekenen en op te sturen aan de KNOV.

en

3. deze brief weer verspreiden in je eigen netwerk.

Als het lukt nog voor 12 september, anders in de komende weken. Het definitieve besluit wordt 18 november genomen; het is zaak de heersende opinie voor die tijd om te buigen.