Zoeken in deze blog

donderdag 26 mei 2011

Dit wordt ons feestje...

Het eerste bevalverhaal gaat over de prachtige thuis- en watergeboorte van Tarah. Als het aan de medici had gelegen dan was zij in het ziekenhuis geboren en vanwege haar geboortegewicht direct na de geboorte in het ziekenhuis opgenomen. Deze moeder wist zeker dat  haar dochter kerngezond was en liet zich niet bepalen door de angst voor alles wat er volgens de professionals mis zou kunnen zijn. Haar baby werd thuis geboren en bleef daarna ook thuis. Ze groeide als kool en kwam in de eerste week geweldig goed op gewicht.... De moeder Daniëlla (32) vertelt haar bevalverhaal:


Protocollen
'Tijdens mijn eerste zwangerschap werden we steeds geconfronteerd met procedures/protocollen die om een antwoord vroegen. We lieten ons overweldigen en gaven de regie totaal uit handen. Het werd een ziekenhuisbevalling met veel onnodige ingrepen en de eerste maanden een erg onrustige baby. Tijdens mijn tweede zwangerschap leek het weer dezelfde kant op te gaan, maar deze keer hielden wij de touwtjes stevig in handen. Het was en is een avontuur om hier bewuste keuzes in te maken ongeacht hoe de omgeving hierop reageert.

Het was een bijzondere tijd, een gebeurtenis die zich gelukkig niet laat controleren. Waar wij wel invloed op hebben uitgeoefend is het voorbereiden van een thuisbevalling. Er was vanuit de reguliere verloskunde twijfel over de groei en voor we het wisten zaten we bij de gynaecoloog op de poli die overigens geen conclusies kon trekken uit alle uitslagen, behalve dat ons kindje genetisch klein zou zijn. Toen ik las over waterbevallingen wist ik dat ik mijn kindje zo'n mooie zachte overgang wilde geven.

Holistisch verloskundige
We hebben uiteindelijk een fijne holistische verloskundige gevonden, gespecialiseerd in waterbevallingen, die landelijk werkte en vanuit intuïtie en vertrouwen aanwezig was tijdens de zwangerschap en bij de bevalling. Het was heel boeiend om van onze omgeving reacties te krijgen op onze keuze. Vaak ook veel onbegrip en tegenargumenten die echter voor ons niet inspirerend waren of kloppend voelden over wat de beste zorg voor ons kindje zou zijn.

Als enige uit het klasje van de zwangerschapsyoga had ik een thuisbevalling. Een onderwaterbevalling leek al helemaal uniek in Brabant en ook het feit dat we een holistisch verloskundige kozen. Veel medemoeders lieten weten dat dit voor hen een droombevalling zou zijn, maar hadden allemaal redenen gebaseerd op angst om 'toch maar' voor een ziekenhuisbevalling te gaan.

Ontdekkingstocht
Wij zagen ons 'weten' als de beste raadgever, het voelde helemaal goed. Tijdens een yogasessie waarbij ik merkte dat een angstgolf toch grip op me kreeg, hoorde ik een melodietje in mijn hoofd. Het was een introliedje van een kinderprogramma waar mijn zoon Jaron graag naar kijkt. Toen ik de tekst stukje bij beetje wist te herinneren kwam er een grote glimlach.

Ben je klaar, zit je goed
ben je wakker en doet alles het nog goed
Als je wilt, als je durft
ga je mee op een ontdekkingstocht met huisje boompje beestje
dit wordt ons feestje...


Familiegebeuren en viering
Het werd inderdaad een droombevalling.
Het speciale bevallingsbad stond op onze slaapkamer en om te wennen en me mijn gewenste bevalling voor te stellen had ik er al een paar keer in gezeten. Het is zo anders dan de sfeer in het ziekenhuis. Het haalt het gevoel van een 'medische gebeurtenis' helemaal weg. Het voelde veel meer als een familiegebeuren, een viering en dat mag het ook zijn.
Heel bijzonder hoe mijn zoontje Jaron van bijna drie, die gewoon in huis was met mijn ouders, reageerde op zijn moeder met weeën. Hij kwam soms even binnenlopen en vroeg of ik kwam spelen, mijn geluiden maakten geen indruk op hem. Hij reed met een autootje over mijn rug, broem!

Naar beneden kijken!
Ik heb veel gehad aan hypnobirthing. De bevalling was niet zonder pijn, maar het volgen van mijn lijf en het naar beneden ademen van de baby voor de laatste persweeën was erg fijn (na natuurlijk ook flink gescholden te hebben op technieken ter ontspanning terwijl ik liever spieren wilde aanspannen). De warmte en het gevoel van gewichtsloosheid in het water heeft het proces denk ik versneld, het water 'weekt' ook. Tijdens de eerste fase was het heel ontspannend, daarna ben ik er uit gegaan omdat de warmte juist teveel werd. De laatste fase ging ik er weer in samen met mijn partner Frederik en arriveerde de verloskundige. Ik zat rechtop en het was erg fijn niet gehinderd te worden door de zwaartekracht. Als de verloskundige zag dat ik weg wilde vluchten, haalde ze mij er bij. Ik heb dit gevraagd, ik wilde iedere seconde bewust beleven, er helemaal zijn deze keer. "Terug op je hurken en naar beneden kijken, voel maar!"


Één en al rust
Na 4 persweeën lanceerde ik letterlijk onze dochter, ze schoot uit mijn water in het water en ik heb haar zelf opgevangen. De verloskundige heeft uiteindelijk alleen toegekeken en hield een hand boven mijn hoofd en Frederik hield zijn hand bij mijn heiligbeen. We hebben haar langzaam en eerbiedig naar boven gebracht en onder water keek ze ons al heel rustig aan. Frederik dacht even dat ze verzoop, want ik was vergeten uit te leggen dat baby's niet ademen onder water zolang de placenta nog zuurstof geeft. Ze was één en al rust en zo mooi.
Jaron kwam ook nog even gezellig erbij na afloop, maar besloot dat hij een zusje toch niet zo leuk vond (is overigens helemaal goed gekomen). Ze woog nog geen 5 pond, maar we hebben haar thuis gehouden omdat we naar haar keken en zagen dat het goed was.

Thuis gebleven
Op de tweede dag stond ineens een verloskundige van de reguliere praktijk op de stoep, omdat de kraamverzorgende haar had ingelicht vanwege Tarah's lage geboortegewicht. Onze eigen vroedvrouw was hiervan niet op de hoogte gebracht. Heel vreemd, want als er gewoon een gesprek tussen professionals was gevoerd, dan was er vast niet zo veel commotie geweest. 
Nu werd er geadviseerd om ons dochtertje in het ziekenhuis aan de sondevoeding te leggen en regelmatig haar bloedsuiker te laten prikken. Gelukkig lieten wij ons niet leiden door die angst: dit was geen kind met een lage bloedsuiker, niet suf maar ook geen vechtertje.
We bleven thuis. Ze deed het heel goed en verbaasde iedereen door nauwelijks af te vallen en al heel snel aan te komen op de borstvoeding. We zagen ook dat deze gang van zaken uiteindelijk heel inspirerend was voor de kraamverzorgende.

Tarah is een heerlijk meisje dat prima groeit. Elke dag zijn we dankbaar.'

maandag 23 mei 2011

Mooie bevallingsverhalen gezocht

Op deze blog verzamel ik positieve en eerlijke informatie en inspiratie over de zwangerschap en bevalling. Ik wil er ook graag mooie bevallingsverhalen en mooie zwangerschapsverhalen op zetten, omdat het zo belangrijk is dat de beeldvorming over de zwangerschap en bevalling ten goede verandert. Ik zoek verhalen van vrouwen die kozen voor liefde in plaats van angst, die zich lieten leiden door hun intuïtie en innerlijk weten in plaats van door de behoefte aan medische zekerheid - verhalen van vrouwen die tijdens de zwangerschap en bevalling in hun kracht stonden.

Ik ben van plan om de verhalen tzt. te gaan bundelen in een boek. Hoe meer mooie verhalen, hoe meer de boodschap van een liefdevolle, vrije geboorte verspreid wordt. 

Ook zoek ik verhalen van geboorte-professionals zelf, die op de een of andere manier een positieve bijdrage leveren aan het natuurlijke bevallen. Dit kunnen kleine, grappige anekdotes zijn of lange, ontroerende verhalen. Als het de (zwangere) lezer maar inspireert en aanmoedigt om naar haar hart (en buik) te blijven luisteren.

Bijdragen zijn zeer welkom en kunnen uiteraard ook anoniem geplaatst wordt. Je kunt me hier mailen. Alvast veel dank. Ik ben heel benieuwd!



maandag 16 mei 2011

Informatieve en inspirerende websites over zwangerschap en geboorte

Goede en eerlijke informatie is tijdens de zwangerschap heel belangrijk. En het vergt vaak veel zoekwerk om deze te vinden. Neem bijvoorbeeld vitamine k, of het doorknippen van de navelstreng, of goede bevalhoudingen...

Ook positieve, inspirerende informatie is een noodzaak. Zeker als tegenwicht tegen de op angst gebaseerde informatie en verhalen die je als zwangere zoveel binnen krijgt.

Hieronder daarom een lijst met de leukste links: 


Nederlandstalig:


Aanvullingen zijn zeer welkom! mail

zaterdag 14 mei 2011

De geboorte van Vrije geboorte

Zojuist kwam mijn nieuwe boek Vrije geboorte met de post binnen. Een wonder om datgene wat zich maandenlang binnen in mij afspeelde nu met beide handen vast te houden. Een ware geboorte...

Een jaar geleden zat ik in de laatste maand van mijn derde zwangerschap. Het was een bijzondere tijd omdat ik mij zeer intensief verdiepte in de natuurlijke zwangerschap en bevalling. Ik las alle boeken en websites die er (vooral in het Engels) over te vinden waren, keek bevalfilms, sprak met bewuste vroedvrouwen en doula's, luisterde naar hypnobirthing cd's en werd gecoacht door een internationale deskundige op het gebied van conscious birthing.

Ik had een turbulent jaar vol onrust achter de rug, onrust die werd veroorzaakt door de geboorte van mijn tweede kindje. De bevalling van mijn tweede was onverwacht en (naar mijn mening) onnodig in het ziekenhuis geëindigd. De impact van de medische wending van deze bevalling had zijn sporen nagelaten: nog maanden na de geboorte was ik moe en neerslachtig. Ook lukte het me niet meer om aan de slag te gaan in mijn oude baan. Het was een donkere tijd: werkloos geworden, oververmoeid...

Ik was boos op 'het systeem'. Het systeem dat werkende moeders nauwelijks de tijd gaf om zwanger te zijn, dat geen ruimte liet voor borstvoeding, dat met zwangerschap en bevalling omging alsof het grote gevaren in plaats van gezegende gebeurtenissen waren etcetera. Die boosheid verlamde me en zorgde dat ik in een grote lege grauwheid terecht kwam.

Toen ik weer zwanger werd, wilde ik het anders gaan aanpakken. Deze negatieve cirkel moest worden doorbroken. Ik wist heel goed het niet moest. Nu zou ik de grotere uitdaging aangaan: hoe dan wel. Zo begon een grote reis naar vrijheid die ik 'de reis naar binnen' noemde. De zwangerschap is een uitgelezen periode om een dergelijke reis te maken. In zekere zin staat de tijd dan stil, er bestaan alleen nog maar de negen maanden waarin een hele nieuwe wereld wordt geschapen: een wereld van een nieuw mens en een wereld van een moeder. Mijn reis naar binnen werd een project in de vorm van een boek. Ik beschreef op welke manieren je tijdens de zwangerschap naar binnen kunt gaan, bijvoorbeeld door naar je dromen te luisteren of door creatieve expressie. Ook vertelde ik hoe je je angsten onder ogen kunt zien en - belangrijker - transformeren.

De aanstichtster van dit alles neemt haar eerste exemplaar in ontvangst
Verder was ik geïnteresseerd in alternatieven voor medisch ingrijpen bij zogenaamde complicaties tijdens de bevalling. Ik kwam erachter dat veel complicaties ontstaan doordat een vrouw tijdens het bevallen niet met rust wordt gelaten, doordat er geëist wordt dat ze aan gemiddelden voldoet en doordat er tijdens de zwangerschap te weinig rust en tijd is om echt met hart en ziel zwanger te zijn. Vrije geboorte werd dus ook en vooral een handboek voor de natuurlijke en bewuste zwangerschap en bevalling, een boek waarin veel - vaak eenvoudige en verblijdende - alternatieven worden beschreven voor reguliere oplossingen. In plaats van dat het me mijn kracht ontnam, werd de zwangerschap zo een kans om als vrouw volledig in mijn kracht te komen.

Volgende week is het zover. Een maand voor de eerste verjaardag van mijn dochtertje ligt Vrije geboorte in de winkel. Ik wens alle mama's, papa's en baby's een vrije geboorte toe. Op weg naar een gezonde, blijde, vrije aarde.

Vrije geboorte is hier te bestellen.